Het Kaleidoscope Chamber Collective werd in 2017 bedacht door Tom Poster en Elena Urioste, die elkaar ontmoetten via het BBC Radio 3 New Generation Artists programma. Het collectief werd geprezen door The Times om zijn 'opzwepende optredens'. Het collectief werkt met een flexibel rooster dat veel van de meest inspirerende musici van vandaag bevat, zowel instrumentalisten als zangers, en de creatieve programmering wordt gekenmerkt door een vurige toewijding aan het vieren van diversiteit in alle vormen en een verlangen om minder bekende juweeltjes van het repertoire op te graven. Dit ethos komt duidelijk naar voren in de repertoirekeuze voor deze debuutopname.
Het Pianokwintet is een van de bekendere werken van Amy
Beach, waar het KCC verliefd op werd tijdens een residentie op het Cheltenham festival. Het werk werd gecomponeerd in 1907 en weerspiegelt de sterke invloed van de muziek van Brahms.
Florence Price beweerde dat ze te kampen had met 'twee handicaps - die van geslacht en ras', en veel van haar muziek bleef ongepubliceerd ten tijde van haar dood. Bovendien was een aanzienlijke hoeveelheid van haar manuscripten spoorloos verdwenen. Pas in 2009 ontdekten projectontwikkelaars op de zolder van een verlaten huis in Illinois een cache van haar manuscripten (waaronder twee verloren symfonieën), waaronder de partituur van het Pianokwintet in A mineur dat hier in wereldpremière gaat. Hoewel kenmerkend conservatief in zijn laatromantische idioom, viert het stuk Price's Afro-Amerikaanse erfgoed met echo's van spirituals en hymnes, en de populaire juba-stampdans die zijn wortels heeft in de slavenplantages van het Diepe Zuiden.
Tussen deze twee pianokwintetten staat Samuel Barbers vroege Dover
Beach, een zetting van Matthew Arnolds beroemde gedicht dat een van de bekendste werken in het zang- en kwartetrepertoire is gebleven.
