Nadat hij het jongenskoor van de Stephansdom in Wenen had verlaten, vond de jonge
Haydn een van de manieren om in zijn levensonderhoud te voorzien als klavecimbeldocent. De drie vroege sonates op deze opname waren vrijwel zeker bedoeld voor zijn studenten: korte, lichte stukken met weinig technische eisen. De twee grotere sonates, beide in de toonsoort Es groot, werden zo'n twintig jaar later geschreven en zijn veel uitgebreider. Beide vereisen aanzienlijk meer bekwaamheid van de uitvoerder en vertegenwoordigen Haydns vindingrijkheid en vaardigheid ten volle.
De twee andere werken die hier zijn opgenomen, zijn weliswaar eendelige composities, maar het zijn substantiële stukken. Het Adagio ma non troppo zou het langzame deel worden van Piano Trio No. 36, terwijl de Variaties op 'Gott erhalte' gebaseerd is op het tweede deel van het 'Keizer' Kwartet (Op. 76 No. 3), dat zelf een set variaties is op een hymne die
Haydn componeerde op verzoek van een Oostenrijkse politicus voor de 29e verjaardag van de keizer, en bedoeld was als een patriottische hymne vergelijkbaar met 'God Save the King' in Engeland - en een antwoord op de Marseillaise.
