Dit laatste deel in het overzicht van orkestmuziek van de Noorse componist Johan Svendsen neemt ons mee naar de tweede helft van de jaren 1860, toen Svendsen een twintiger was, net afgestudeerd aan het conservatorium van Leipzig. Symfonie nr. 1 werd opgedragen aan Carl F. Leche, de Zweeds-Noorse consul in Lübeck, die Svendsen had geholpen om financiering te krijgen voor het conservatorium. De orkestratie is Frans van karakter, de klankwereld is er een vol contrasten. To islandske Melodier (Twee IJslandse Melodieën) is een arrangement voor strijkorkest van twee melodieën verzameld tijdens een reis naar
IJsland en de Faeröer in 1867. Svendsen vond het Vioolconcert, dat volgde in 1870, iets nieuws en origineels, waarbij de nadruk ligt op het contrast in klankkleur tussen de solist en het orkest, en op symfonische ontwikkeling, in plaats van op virtuoos vertoon - hoewel de solopartij zeer actief en altijd uitdagend is. Het werk zou, tenminste gedeeltelijk, gemodelleerd zijn naar Berlioz' Harold en Italie. De Noorse violiste Marianne Thorsen is de deskundige soliste. Norsk Kunstnerkarneval (Noors Kunstenaars Carnaval) werd gecomponeerd voor het jaarlijkse carnaval van de kunstenaarsvereniging in Christiania, de stad (nu Oslo) waar Svendsen zich met zijn familie had gevestigd. Het werk heeft twee hoofdthema's: een Noorse volksdans en een Italiaanse volksmelodie (vooral beroemd geworden in een arrangement van Donizetti). Op het hoogtepunt van het werk voegt Svendsen deze twee melodieën samen in contrapunt - hoewel ze in verschillende maatsoorten staan. Het blijft een van Svendsen's populairste werken. Het Bergen Filharmonisch Orkest staat onder leiding van Neeme Järvi.
