Haydn componeerde zijn solo klaviersonates tussen ca. 1750 en 1795, in de periode waarin de piano geleidelijk de plaats innam van het klavecimbel. De vroege sonates zijn meestal kort, licht en 'gemakkelijk', op maat gemaakt voor amateurmusici en studenten. Na 1765 componeerde
Haydn verschillende sonates waarvan de omvang en diepgang volledig nieuw zijn. In een periode van zes of zeven jaar produceerde
Haydn een reeks ambitieuze sonates met een moeilijkheidsgraad die ertoe leidde dat ze slecht werden verspreid. In dit nieuwste deel van Haydns pianosonates kiest Jean-Efflam Bavouzet opnieuw een reeks sonates, gepland om een evenwichtig programma te bieden dat wordt gekenmerkt door verschillende stemmingen en temperamenten. Hij legt uit: 'Dit is een onderneming op lange termijn, waarbij elk album, naarmate de jaren verstrijken, als een ansichtkaart van mijn reis zal zijn. Hoewel deze reis niet veel respect heeft voor chronologische overwegingen, wordt hij ondernomen met de grootste passie om te proberen de grenzeloze schatten van deze sublieme muziek zo levendig mogelijk tot leven te brengen in onze eenentwintigste-eeuwse oren.' De vorige delen leverden commentaren op als 'Een opname die het waard is om snel voor naar de winkel te gaan. Bavouzet speelt deze inventieve meesterwerken met echte liefde' (Classic FM over Volume 3) en 'Deze serie wordt een echte klassieker: Jean-Efflam Bavouzet heeft een aanstekelijk gevoel voor geestig plezier dat ten grondslag ligt aan zoveel van Haydns uitvindingen' (The Observer over deel 4).
