Dit album op het Chandos
Classics label is een heruitgave van onze opname van Dvořáks Celloconcert in B mineur en het Konzertstück voor Cello en Orkest van Dohnányi (CHAN 8662), uitgevoerd door het London Symphony Orchestra en Sir Charles Mackerras, met Raphael Wallfisch als solist.
Het Celloconcert in B mineur van Dvořák is een van zijn populairste werken geworden, en misschien wel het populairste concerto ooit geschreven voor het instrument. Hij werd gevraagd dit stuk te schrijven door een vriend van Wagner, de cellist Hanuš Wihan. Aanvankelijk aarzelde Dvořák en zei dat de cello inderdaad een goed orkestinstrument was, maar volstrekt ontoereikend voor een soloconcert. Gelukkig veranderde hij van gedachten toen hij Victor Herberts Tweede Celloconcert hoorde tijdens een concert in 1894. Het Celloconcert dat hieruit ontstond is rijk aan inventiviteit, vol diep gevoel en perfect toegesneden op de cello. Dvořák combineerde zijn ervaring als orkestspeler met een begrip van de aparte texturale kwaliteiten van de cello om een groots en emotioneel intens werk te produceren, een van zijn beste prestaties.
Ernst von Dohnányi werd zeer geprezen als pianist-componist en tijdens zijn leven alom beschouwd als een opvolger van Liszt. Als componist had hij echter meer gemeen met Brahms dan met Liszt, ondanks zijn Hongaarse afkomst, en zijn creatieve output was niet beperkt tot de piano. Zijn Konzertstück in D groot is in feite een volledig celloconcert, in drie onderling verbonden delen. Het is een lyrische rapsodie die rustig begint, waarbij de cello uit het orkest tevoorschijn komt en lijkt te zingen, tot het aan het einde met een gevoel van spijt afscheid neemt.
