Productbeschrijving
muziek voor strijkinstrumenten bestaat grotendeels uit muziek gecomponeerd door Malcolm Goldstein (1936) tussen 2018 en 2019, terwijl hij in Montréal, Québec woonde. De impuls om deze serie te componeren kwam voort uit Goldsteins ervaring als leraar en uitvoerder van Béla Bartóks 44 Duo's voor twee violen (1931). Terwijl Bartóks serie een duidelijke opeenvolging van stukken kent, die van begin tot eind geleidelijk toenemen in technische en muzikale complexiteit, kent de muziek voor strijkinstrumenten een dergelijke opeenvolging niet. De composities bouwen niet op naar een bepaalde manier van spelen of een bepaald soort technische virtuositeit. Toch denkt Goldstein dat deze stukken zowel gebruikt kunnen worden als lesmateriaal voor improvisatie als voor concerten.
Elk van de vijftien stukken definieert een beperkte set parameters - muzikaal, fysiek, conceptueel, etc. - om de klankmogelijkheden van snaarinstrumenten te onderzoeken. Goldstein gebruikt de term gestructureerde improvisatiecompositie om dit soort stukken te beschrijven. Hij legt dat concept uit als 'improvisatie als een ontdekkingsproces dat zich voltrekt binnen de structuren van de specifieke uitvoeringsactiviteiten die voor elk stuk zijn gespecificeerd' Met andere woorden, de musici zijn niet vrij om wat dan ook te spelen, maar ze zijn vrij om alles te verkennen binnen de beperkingen die in de partituur zijn vastgelegd. Goldstein's doel is niet dat de musici elke keer dezelfde muziek produceren, noch dat ze proberen een stuk te spelen zoals hij het zou doen. De filosofie is eerder gericht op het proces van 'elk individu dat zich ontvouwt, de adem die zich uitbreidt in gebaren van geluid worden' Goldstein geniet van de mogelijkheden die inherent zijn aan improvisatie: 'Alles kan gebeuren vanuit het niets... zodat muziek een ontdekkingsproces vol verrassingen is.' Alle musici op deze opname maken deel uit van de improvisatiescene van Montréal en er is een diep wederzijds vertrouwen tussen componist en uitvoerenden dat in de loop van vele jaren is ontwikkeld. Een scherp oor zal zowel de unieke beperkingen van de structuur van elk stuk herkennen als de subtiele, individuele manieren waarop de verschillende musici het materiaal improviseren.
