Gone City is een album uit 1997 van componist en pianist Donal Fox, dat jazz en klassieke muziek vermengt in een dynamische fusion van moderne klassieke stromingen met improvisatorische elementen. Fox, een veelzijdige artiest, creëert hier een soundscape geïnspireerd op stedelijke ritmes en bluesinvloeden, waarbij hij zelf de pianopartijen voor zijn rekening neemt. De uitvoerenden
Quincy Troupe, William Brown, Oliver Lake, John Lockwood en Eric
Thomas dragen bij met respectievelijk gesproken woord, zang, sopraansaxofoon, bas en drums, wat resulteert in een rijk, gelaagd ensemble dat de grenzen tussen genres vervaagt.
Het album, uitgebracht op New World Records, duurt ongeveer 52 minuten en belichaamt Fox' visie op hedendaagse klassieke muziek met jazzroots, zonder zich te beperken tot conventionele structuren. De composities weerspiegelen een poëtische reflectie op stedelijk verval en vitaliteit, waarbij de musici een intieme dialoog aangaan. Fox' leiderschap als componist zorgt voor een coherente eenheid, terwijl de bijdragen van de ensembleleden spontaniteit en emotie注入eren, resulterend in een uniek werk dat klassieke precisie paart aan jazzexpressie.
