Krishna Das bracht in 2014 zijn veertiende studioalbum Kirtan Wallah uit, een titel die letterlijk betekent "iemand die kirtan zingt". Het album vertegenwoordigt een natuurlijke samenvloeiing van KD's muzikale stromingen en vormt een brug tussen oosterse devotie en westerse rootsmuziek.
Met dit album omarmt Krishna Das volledig zijn Amerikaanse roots in rock en
country, terwijl hij tegelijkertijd de geest van diep devotionele Indiase gezangen belichaamt. Het genre kan worden omschreven als een unieke mix van kirtan, New Age en internationale muziek, waarbij traditionele mantras en gebeden worden verweven met westerse muzikale elementen.
Het kenmerkende van Kirtan Wallah is de organische vermenging van instrumenten uit verschillende muzikale tradities. Bansuri-fluit weeft zich door akoestische gitaren en
country swing, terwijl tabla en kartals melodieën ondersteunen die net zo goed in het Amerikaanse folk-repertoire zouden passen. Krishna Das' diepe bariton stem doet denken aan artiesten als
Johnny Cash en
Leonard Cohen.
Het album ademt zowel de sfeer van Indiase tempels als die van de Amerikaanse wayfaring
stranger. Deze westwaartse oriëntatie maakt het album toegankelijk voor een breed publiek, zonder afbreuk te doen aan de spirituele diepgang van de bhakti yoga traditie. Het resultaat is een album dat de harten verbindt van luisteraars uit zowel Oost als West.
