The
Heart Of Saturday Night van Tom Waits is zijn tweede studioalbum, uitgebracht in het midden van de jaren zeventig. Het album valt te categoriseren binnen de genres jazz, blues en singer-songwriter, waarbij Waits zijn karakteristieke stijl verder ontwikkelt. Hij verruilt hier zijn meer folky benadering van zijn debuut voor een melancholische nachtclubatmosfeer, gekenmerkt door een bedwelmende mengeling van walking bass, saxofonistische accenten en pianopartijen die herinneren aan oude Amerikaanse barcrooners.
Waits schetst op dit album het nachtleven van de stad: een wereld van verloren zielen, duistere cafés en verlangens naar liefde en avontuur. In veel van de nummers zit een literaire ondertoon, geïnspireerd door schrijvers als Jack Kerouac, wat zorgt voor een poëtische rauwheid in de teksten. De sfeer leunt op het randje van nostalgie maar blijft tegelijk sterk geworteld in het rauwe, hedendaagse leven aan de zelfkant van de samenleving.
Onder de bekendste tracks van het album bevinden zich New Coat of Paint, het ingetogen San Diego Serenade en het titelnummer (Looking for) The
Heart of Saturday Night. In deze nummers laat Waits zijn romantische, maar desolate kant zien, waarbij het verlangen naar verbinding en geluk centraal staat.
Diamonds on My Windshield laat een andere kant van Waits horen, waar hij zich voor het eerst laat horen in gesproken woord, een stijl die later kenmerkend zal worden voor zijn oeuvre.
Het album wordt beschouwd als een conceptplaat waarin de nacht en alles wat daarbij hoort centraal staat. Het roept beelden op van Amerikaanse steden in het donker, eenzaamheid die contrasteert met vluchtige ontmoetingen, en een wereld vol verhalen. Muzikaal is er niet gekozen voor gladde arrangementen, maar juist voor een ruwe, jazzy aanpak die Waits' stem en teksten kracht bijzet.
The
Heart Of Saturday Night is in recente jaren opnieuw uitgegeven op LP, waaronder uitgaven op gekleurd
vinyl. Speciale edities, zoals Raspberry Beret en een goudkleurige versie, onderstrepen de blijvende populariteit en de
status van het album als een klassieker. Dit album markeert een belangrijke fase in Waits' muzikale evolutie, waarin zijn fascinatie voor nachtelijke avonturen en introspectie volledig tot uiting komt.
