Nadat The Art Ensemble of
Chicago een gedwongen pauze van vijf jaar had doorstaan, keerde de groep terug met het album Nice Guys, dat in 1979 uitkwam op het ECM-label en daarmee hun debuut voor dit gezaghebbende Duitse platenbedrijf markeerde. Het album werd opgenomen door de vaste kern: Lester
Bowie op trompet, Joseph Jarman en Roscoe Mitchell op saxofoon, Malachi Favors op bas en Famoudou Don Moye op percussie. Nice Guys behoort tot het genre van avant-garde jazz, met invloeden van free jazz en improvisatie, maar onderscheidt zich door een verfijndere, lucide productie die ruimte biedt voor individuele composities en subtiele, theatrale geluidsfacetten. De muziek is tegelijkertijd toegankelijk en experimenteel, met een balans tussen complexe structuren en het behoud van het energieke, collectieve elan dat de groep kenmerkt. De opname laat een artistieke evolutie horen, waarin rust, afwisseling en speelsheid centraal staan, zonder dat het karakteristieke engagement en de durf van de groep verloren gaan.
