Heliocentric is het vierde studioalbum van de Duitse post-metal band
The Ocean, uitgebracht in 2010. Het album markeert het debuut van zanger Loïc Rossetti en vormt het eerste deel van een dubbel conceptalbum over kritiek op het christendom vanuit verschillende filosofische perspectieven, met als vervolg Anthropocentric.
Muzikaal combineert
Heliocentric elementen van post-metal, progressive metal en post-
hardcore. Het album onderscheidt zich door een breed scala aan dynamiek en stijlen, met zowel rustige passages met piano en vocalen als zware, verpletterende momenten. De band maakt gebruik van orkestrale arrangementen die het album een episch karakter geven. De vocalen zijn voornamelijk clean en soulvol, wat een significante verandering betekent ten opzichte van eerdere werk.
Het conceptuele verhaal vertelt over de opkomst van het heliocentrische wereldbeeld, het idee dat de aarde om de zon draait. De thematiek reikt van de schepping volgens
Genesis tot figuren als Copernicus, Galileo en Giordano
Bruno, en eindigt met Darwins evolutietheorie en ideeën geïnspireerd door Richard Dawkins.
Het album werd grotendeels opgenomen in het Zwitserse La Chaux-de-Fonds en geproduceerd door bandleider Robin Staps samen met sound engineer Julien Fehlmann. Met een speelduur van ongeveer 51 minuten biedt
Heliocentric een doorwrochte, forward-thinking bijdrage aan het post-metal genre.
