Lonely
Traveller van Jimmy Lee W. Ice
Cream Me Robinson is een bluesalbum uitgebracht op compact disc in 1994. Het album markeert de terugkeer van Jimmie Lee Robinson na een lange periode van muzikale stilte, mede dankzij de aanmoediging van The Ice
Cream Men, een band met een sterke affiniteit voor de klassieke blues uit Robinsons jeugd.
Het album kenmerkt zich door Robinsons veelzijdige stijl, waarin hij traditionele 12-bar blues overstijgt en invloeden uit folk, ragtime en
country verwerkt. Zijn gitaarspel is doordrenkt van subtiliteit en emotie, waarbij technische vaardigheid hand in hand gaat met muzikale expressie. De combinatie van Robinsons doorleefde zang en het energieke spel van The Ice
Cream Men zorgt voor een authentiek en sfeervol geluid dat diep geworteld is in de rijke traditie van de
Chicago blues.
Lonely
Traveller is meer dan een verzameling bluesliedjes; het is een muzikaal portret van een veelzijdige artiest die de grenzen van het genre opzoekt zonder zijn afkomst te verloochenen. Het album biedt luisteraars een reis door de Amerikaanse muziekgeschiedenis, vormgegeven door een meesterbluesman op het hoogtepunt van zijn herwonnen inspiratie.
