Pot Luck with
Elvis is het zevende studioalbum van
Elvis Presley, uitgebracht in 1962 als mono- en stereo-lp op RCA Victor. Het album is een mix van pop, rock-'n-roll, blues en
rhythm & blues, met ballads en vocale nummers, opgenomen in studio's in Hollywood en Nashville, met belangrijke medewerkers zoals gitaristen Scotty Moore, Hank Garland en Jerry Kennedy. Het album laat
Presley's veelzijdige leadzang horen, ondersteund door ervaren sessiemuzikanten, en bevat een mix van vrolijke rockenergie en tedere ballads die zijn indrukwekkende aanwezigheid en emotionele bereik benadrukken. Pot Luck, geproduceerd in een periode waarin
Presley een evenwicht zocht tussen studiowerk en zijn opkomende filmcarrière, is sterk geïnspireerd door songwriters als Doc Pomus en Mort Shuman, naast bijdragers als Otis Blackwell en Don Robertson. Het album bereikte de vierde plaats in de Billboard Top LP's-hitlijst en er werden ongeveer 300.000 exemplaren van verkocht, hoewel het minder goed verkocht dan soundtrackalbums als G.I. Blues en Blue Hawaii vanwege de promotiestrategieën van manager Colonel Tom Parker. Deze release markeerde het einde van een tijdperk voor niet-
soundtrack studioalbums, aangezien
Presley zijn
focus verlegde naar
films en jarenlang niet meer terugkeerde naar soortgelijke projecten.
