Herbert Blomstedt koos zonder aarzelen het repertoire voor zijn langverwachte debuutopname op Deutsche Grammophon. Samen met het majestueuze Gewandhausorchester koos de Zweedse dirigent voor een programma met twee symfonische meesterwerken: Schuberts Symfonieën nr. 8 'Onvoltooid' en nr. 9 'Groot'.
De dirigent nam de
Schubert symfoniecyclus op met de Dresden Staatskapelle in de jaren '80, maar wilde graag deze twee werken in het bijzonder herhalen, en met een orkest waarvan de band met
Schubert deel uitmaakt van een levende traditie die teruggaat tot bijna het leven van de componist. Het Gewandhausorchester gaf de postume première van de Negende Symfonie in 1839 onder leiding van Felix Mendelssohn, en hielp de plaats ervan in het hart van het repertoire te verankeren.
Blomstedt vertrouwt niet alleen op de enorme ervaring en wijsheid die hij heeft opgedaan als 's werelds langst dienende dirigent, maar kon voor zijn nieuwste opname ook putten uit de wetenschappelijke kennis van de New
Schubert Edition. Hij merkt op dat de originele partituur van de Achtste Symfonie, geschreven in de zomer van 1822, twee opvallende dissonanten in het openingsdeel bevat die door Brahms werden 'gladgestreken' in wat meer dan een eeuw lang de standaarduitvoering van het werk was. Deze en andere belangrijke details zijn teruggebracht in de nieuwe kritische editie; evenzo bevat Schuberts autograaf partituur van de Negende Symfonie, gecomponeerd tussen 1825 en 1828, talrijke correcties en revisies die in de nieuwe editie zijn opgenomen.
Schubert Symphonies, afgelopen november opgenomen in het Gewandhaus, weerspiegelt de wederzijdse genegenheid tussen Herbert Blomstedt en zijn musici uit Leipzig. Hun relatie ontwikkelde zich tijdens zijn periode als Gewandhauskapellmeister en is sindsdien versterkt door zijn regelmatige terugkeer als dirigent-laureaat van het orkest. De dirigent suggereert dat het diepe gevoel van de spelers voor de betekenis achter alles wat ze spelen is geconditioneerd door hun wekelijkse Bach-uitvoeringen in de Thomaskirche in Leipzig. 'Het is deze ervaring die het Gewandhausorchester tot het ideale ensemble maakt voor de diepgaande meesterwerken uit latere periodes,' reflecteert hij. 'Het was geweldig om met hen deze twee zeer verschillende maar even grote
Schubert-symfonieën te verkennen.'
