Het leek wel of ik de stem van God hoorde ...' - deze uitdrukking van Salieri in de film '
Amadeus' over de 'Gran Partita' beschrijft heel goed de rillingen die Mozarts blaasmuziek kan oproepen. Naast de bekende stukken neemt deze verzameling van de complete kamermuziekwerken voor blazers ons mee naar de wereld van de harmoniemuziek en de serenade, de partita of de nocturne. Waren deze werken, voornamelijk geschreven in Mozarts midden-Salzburgse en vroeg-Weense jaren, bedoeld voor de vorstelijke tafel of als nachtelijke buitenmuziek? We weten het niet echt. In ieder geval kwam de seculiere benaming 'divertimento' meestal van
vader Leopold, maar de muziek van zoon Wolfgang Amadé lijkt recht uit de hemel te komen vallen. Deze opname draagt een Salzburgs kwaliteitszegel: het ensemble van de Bläserphilharmonie Mozarteum Salzburg, onder muzikale leiding van chef-dirigent Hansjörg Angerer, brengt musici van toonaangevende symfonieorkesten samen, evenals solisten en internationale prijswinnaars, die allemaal ook afgestudeerd of docent zijn aan de gerenommeerde Mozarteum Universiteit Salzburg. De opname, die is gemaakt volgens de nieuwe Urtext-editie, houdt ook rekening met de fragmentarische werken die ons zijn overgeleverd, evenals stukken die niet zijn bevestigd maar zeer waarschijnlijk door
Mozart zijn geschreven. Een gedetailleerd essay van Dr. Ulrich Leisinger van de International Mozarteum Foundation belicht de achtergrond van deze verrukkelijke muziek.
