Ambrose
Field en John
Potter presenteren op het album Being Dufay een unieke ontmoeting tussen klassieke muziekstromingen uit de vroege renaissance en de hedendaagse elektronische muziek. Het werk is gebaseerd op fragmenten van de 15e-eeuwse componist Guillaume Dufay, die als een van de belangrijkste figuren uit die periode wordt beschouwd.
Potter, bekend van zijn werk met het Hilliard Ensemble, zingt deze fragmenten met een heldere en expressieve stem, die zich moeiteloos mengt met de elektronische klanklandschappen van
Field. De muziek ontwikkelt zich als een tijdloze reis, waarin de grenzen tussen oud en nieuw vervaagd lijken.
Field gebruikt live en studio-elektronica om de oorspronkelijke fragmenten van Dufay te omhullen en te transformeren, zonder ze te veranderen. Zijn aanpak leidt tot een rijke, veelzijdige klankwereld waarin de menselijke stem centraal staat, maar waarin ook gevonden geluiden en elektronische textures een belangrijke rol spelen. Het resultaat is een album dat zowel intiem als monumentaal aanvoelt, waarbij de muziek als een levend wezen wordt ervaren dat zich voortdurend vernieuwt. Being Dufay is een klassieke CD uit 2009 die muziekgeschiedenis en experimentele elektronica op een respectvolle en verbeeldingsvolle manier met elkaar verbindt.
