Herbert Henck brengt op het album ‘Klavierstücke und Sonaten’ een indrukwekkende interpretatie van werken van Johann Ludwig Trepulka en Norbert von Hannenheim. Uitgebracht op CD in 2007, concentreert Henck zich op composities die diep verankerd zijn in het modernisme van de twintigste eeuw en representatief zijn voor de klassieke muziekstroming van het expressionisme en de Tweede Wiener Schule. De pianist
Herbert Henck weet op meesterlijke wijze de nuances en expressieve kracht naar voren te brengen die beide componisten in hun muziek leggen, waarbij hij hun innovatieve benadering van het twaalftonensysteem feilloos tot leven brengt.
De CD is bijzonder door het selecteren van zelden uitgevoerde werken van twee componisten die door het nationaalsocialistische regime werden gemarginaliseerd, en door Hencks subtiele, analytische spel krijgen hun stukken opnieuw een podium. Trepulka, leerling van Hauer, staat bekend om het meditatieve karakter van zijn klaviermuziek, waarin tonaliteit en atonaliteit samengaan tot minimalistische pianopoëzie. Von Hannenheim, leerling van Schönberg, laat in zijn sonaten een gespannen motoriek en een rijk klankpalet horen dat de radicale mogelijkheden van het twaalftonensysteem ten volle benut, zonder de emotionele diepte van het expressionisme te verliezen. Hencks interpretaties worden geprezen om hun differentiatie en beheersing en dragen bij aan de herwaardering van deze vergeten componisten.
