loudQUIETloud is een documentairefilm uit 2006 over de Amerikaanse alternatieve rockband
Pixies, geregisseerd door Steven Cantor en Matthew Galkin. De film legt hun reünietournee van 2004 vast, van repetities tot optredens, en maakt gebruik van een cinéma vérité-stijl, waarbij interviews en historische achtergrondinformatie worden vermeden om de
focus te leggen op de huidige dynamiek tussen de vier bandleden van middelbare leeftijd. Het genre is muziekdocumentaire, met de nadruk op rauwe, fly-on-the-wall-beelden van hun leven buiten het podium, gekenmerkt door ongemakkelijke stiltes, aanhoudende wrok en persoonlijke worstelingen zoals verdriet en isolatie, die in schril contrast staan met hun triomfantelijke energie op het podium. De film onthult de onoverbrugbare kloof tussen de bandleden en schetst een melancholisch verhaal over vergane jeugd en de onmogelijkheid om de magie van vroeger terug te vinden, ondanks hun blijvende muzikale bekwaamheid. Critici prezen de eerlijke weergave van het bandleven. The Guardian noemde het een "elegie zonder verdoezeling" van bittere rivaliteit en gemiste kansen, en Colin Greenwood van
Radiohead prees de tedere nauwkeurigheid waarmee de emotionele tol van langdurige samenwerking wordt weergegeven. Hoewel de film spannend is voor
Pixies-fans, frustreert hij nieuwkomers die de context missen en zelfs toegewijde fans door stilzwijgende onthechting voorrang te geven boven muzikale hoogtepunten, wat wordt onderstreept door een originele
soundtrack met Daniel Lanois.
