12 X 5 is het tweede Amerikaanse studioalbum van The
Rolling Stones, uitgebracht in het jaar 1964 op LP. Het album markeert een vroege fase van de band waarin hun muziek sterk geworteld is in de rhythm & blues en bluestraditie. Die invloeden zijn overduidelijk terug te horen: de energieke covers van Amerikaanse R&B-nummers en het rauwe instrumentale geluid laten zien hoe The
Rolling Stones op dat moment hun identiteit aan het vormen zijn, en hoe ze als Britse groep een nieuwe impuls gaven aan het genre binnen de Britse pop.
De meeste tracks op 12 X 5 zijn covers van klassieke R&B- en bluesnummers, aangevuld met enkele originele composities van Mick Jagger en Keith Richards, die zich op dat moment nog volop aan het ontwikkelen waren als songwriters. De samenstelling van het album is een mix van de Amerikaanse EP Five by Five, populaire singles en B-kanten, aangevuld met een aantal nieuwe opnamen om tot een volwaardige LP te komen. Dat verklaart ook de albumtitel: twaalf tracks, gespeeld door vijf bandleden.
12 X 5 bevat enkele tracks die tot klassiekers in het Stones-repertoire zijn uitgegroeid. Een goed voorbeeld is Time Is On My Side, een soulvolle cover die bovendien voor het eerst de kenmerkende orgelklank introduceert in plaats van de latere gitaarversie, en die de eerste Amerikaanse Top 10-hit van de band werd. Ook It's All Over Now, een energieke bewerking van het Bobby Womack-nummer, is present, en vormt een kruispunt van soul en krachtig gitaarspel dat kenmerkend werd voor hun bluesrockstijl. Verder springt 2120 South Michigan Avenue eruit als instrumentale ode aan de beroemde studio in Chicago waar de band destijds veel opnam; het is een pure, groovende bluesjam die het bandgeluid samenvat.
Het album laat horen hoe de Stones als collectief functioneren, met Mick Jagger als expressieve zanger, Brian Jones en Keith Richards als complementaire gitaristen, Bill Wyman op bas en Charlie Watts op drums. Hun unieke interpretaties van Amerikaanse muziekstijlen beïnvloedden niet alleen hun eigen ontwikkeling, maar inspireerden ook talloze Britse en Amerikaanse bands. Toch zijn sommige originele tracks op dit album nog niet zo overtuigend als hun latere werk; recensenten wijzen erop dat songs als Grown Up Wrong en Congratulations nog ongepolijst en vrij conventioneel klinken.
Hoewel 12 X 5 qua materiaal deels voortborduurt op het debuutalbum, laat het horen hoe The
Rolling Stones hun sound aan het verfijnen zijn en steeds vaker kiezen voor een rauwe, zeer ritmische popvariant van blues en soul. Hierdoor wist de band tegelijkertijd het Amerikaanse publiek en de Britse thuisbasis aan zich te binden, wat de basis legde voor hun wereldwijde succes in de jaren die volgden.
