Get Yer Ya-Ya's Out! is een iconisch livealbum van The
Rolling Stones en wordt algemeen gezien als een van de beste live rockplaten uit de jaren zeventig. Het album verscheen als LP en werd grotendeels opgenomen tijdens concerten die de band gaf in Madison Square Garden in New York, met uitzondering van een enkele track uit Baltimore. Het album ving de energie van de Stones op het hoogtepunt van hun creativiteit en liet horen hoe krachtig de groep klonk tijdens hun eerste Amerikaanse tour na de dood van Brian Jones, waarbij Mick Taylor zijn debuut maakte als gitarist.
De muziek op het album behoort tot het rockgenre, met duidelijke invloeden van blues en rhythm-and-blues, hetgeen typerend is voor de Stones in deze periode. Op de tracklist staan zowel eigen klassiekers als covers. Zo is er een bijzonder energieke versie van Jumpin’ Jack Flash te horen, een nummer dat onlosmakelijk verbonden is met de rauwe live sound van de band. Een andere opvallende track is Midnight Rambler, waarin Mick Jagger en de band zich volledig verliezen in een lange, meeslepende uitvoering vol improvisatie. Ook Love in Vain, een bluesklassieker van Robert Johnson, hoort bij de hoogtepunten van het album en onderstreept de diepe wortels van de Stones in de Amerikaanse bluestraditie.
Het album werd uitgebracht in het jaar 1970 en is een weerslag van een periode waarin livealbums steeds belangrijker werden als bewijs van de kracht en muzikaliteit van een band op het podium. Voor de Stones betekende deze plaat bovendien een doorbraak in hun live-reputatie: de groep was ruiger, losser en speelser dan ooit tevoren, mede dankzij de invloed van Mick Taylor. Get Yer Ya-Ya’s Out! is daarmee een essentieel document van de Stones als liveband in hun hoogtijdagen, met een geluid dat de studio-opnames overtreft in intensiteit en spontaniteit.
