Queens Of The Circulating Library van Coil is een experimenteel album dat oorspronkelijk verscheen in het jaar 2000. Deze release wordt beschouwd als een mijlpaal binnen het post-industrial en drone genre, en laat Coil’s langgerekte, zintuigvervormende composities horen. Het album is opvallend doordat Peter Christopherson niet betrokken was bij deze opname; in plaats daarvan bestaat Coil hier uit Thighpaulsandra en John Balance, met Dorothy Lewis als de stem en '
Queen of the Circulating Library'.
De LP verscheen opnieuw als een gelimiteerde, gekleurde en geremasterde editie. Voor het masteren van deze uitgave werd het album opnieuw onder handen genomen, waarbij het geluid en de artwork zijn gerestaureerd. Dit heruitgebrachte album wordt vooral gewaardeerd door liefhebbers van
vinyl en verzamelaars, mede door de verschillende kleurvarianten en de exclusieve, beperkte oplage. De remaster legt extra nadruk op de diepe, textuur-rijke lagen die kenmerkend zijn voor Coil’s minimalistische en hypnotiserende stijl.
Het album bestaat uit één langgerekte compositie die dezelfde naam draagt als de plaat:
Queens Of The Circulating Library. De track duurt ruim 49 minuten en bevat een samensmelting van elektronische klanken, golvende modulaties en een opvallende gesproken introductie door Dorothy Lewis. Haar stem, begeleid door echo’s en minimale synthlagen, zorgt voor een droomachtig begin, waarna de muziek uitmondt in een trance-achtige, amorfe soundscape. Centraal in het album staat het idee van muzikale herhaling en geleidelijke transformatie, waardoor het werk een slepende, bijna meditatieve werking heeft.
Hoewel John Balance verantwoordelijk is voor de poëtische tekst, is het juist de betoverende uitvoering door Dorothy Lewis—in combinatie met Thighpaulsandra’s sound design—die dit werk uniek maakt binnen Coil’s oeuvre.
Queens Of The Circulating Library wordt regelmatig vergeleken met andere langformige drones zoals ‘Time Machines’ van Coil en ‘Soliloquy For Lilith’ van Nurse With Wound, en representeert Coil’s vermogen om het grensgebied tussen minimale elektronica en mystieke poëzie te verkennen.
Door zijn lengte en de centrale rol van de titeltrack is er geen traditionele tracklist; de LP is een doorlopend klanklandschap dat uitblinkt in sfeer, detail en sonische diepgang. Dit album is een aanrader voor wie geïnteresseerd is in experimentele elektronische muziek en de abstracte onderstromen van het post-industrial genre.
